the enlightened naynay

Yes, I was trully enlightened when I spoke to Mami this morning.  I told her about my dilemma of going back or not to the corporate world.  I told her about my fear of getting blamed when they grow up.  The question is-- saang part nila ako pwedeng ma-blame?  Ang sabi ni Mami, hindi na daw maalala ng mga bata na hindi ko natulungan si Tatosh nila sa finances dito sa bahay.  What is more important is being there for them, especially in their formative years.  Mami also told me that "mabilis lang silang lumaki. pag nakalampas na ang time na bata sila, hindi mo na maibabalik yun."  True enough.  Si ashee anlaki na ngayon.  Andami na niyang nasasabi.  At guilty ako sa part na hindi ako first hand sa pag-aalaga sa kanya noon kase I need to go to work everyday.  I'm just lucky na hindi pa huli ang lahat.  Hindi pa mashadong nakalampas ang childhood ni Ashee at ako na ngayon ang nag-aalaga sa kanilang 2 ni Makas.

Only few Moms get the chance to take care of their children first hand, because of the need to go to work.  And I'm one of the lucky ones.  Swerte ko sa asawa ko dahil yun ang gusto niya, at yun ang mas importante sa kanya-- To take care of our children.  As the time flies, isa lang ang masasabi ko-- Parenting is a serious task.  Masaya pero marami pa akong kailangang malaman.  Andami kong questions ngayon, to think 2 years old palang ang eldest namin.  I'm taking baby steps.  Slowly, malalaman ko rin ang mga ibang bagay na hindi ko alam ngayon pagdating sa parenting.  But for now, I'm stopping and smelling the roses. Sa ngayon, maglalaro kame ng mga chikiting patrol ko at iha-hug and kiss ko sila hangga't gusto pa nila.  I know that sooner or later, their awkward stage will come at hindi na sila magpapa-kiss sa akin. hehehe.

Speaking of time spent to your kids, gotta go now to spend my time with them. Ciao! ♥